با نوک انگشت‌هام خاکه های نان‌برنجی رو به آرومی میگردم… «اِ یک دونه سالم…» و مثل باستان‌شناس‌ها با دقت از زیر خاکه‌ها میکشمش بیرون. زیر لب میگم: دیدی بازم بود! و اون رو با افتخار در دهانم میگذارم…

Advertisements